การควบคุมโรคใบร่วง
ชนิดใหม่ในแปลงขยายพันธุ์ยาง
แนวทางวิชาการเพื่อการจัดการโรคอย่างยั่งยืน
ลักษณะอาการของโรค
พบการระบาดได้ดีในใบแก่ เริ่มต้นจาก จุดแผลขนาดเล็ก สีเหลือง น้ำตาล หรือดำ
แผลจะขยายตัวเป็นรูปทรงค่อนข้างกลม สีน้ำตาลซีด เส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย 0.5-3 ซม. โดยขอบแผลจะมีสีเข้มชัดเจน หากระบาดรุนแรง แผลจะลุกลามจนใบเหลืองและร่วงหล่นในที่สุด
เชื้อราสาเหตุหลัก
Colletotrichum siamense และ Neopestalotiopsis sp.
สภาพอากาศ
เอื้ออำนวยในช่วง ความชื้นสูง ฝนตกหนักสลับกับช่วงอากาศร้อนจัด ทำให้เชื้อราแพร่กระจายตัวได้รวดเร็ว
การระบาดและการกระจาย
เชื้อสามารถติดไปกับต้นพันธุ์ยางที่เคลื่อนย้าย
ประกาศสำคัญ: ควรฉีดพ่นสารเคมีป้องกันก่อนจำหน่ายหรือเคลื่อนย้ายต้นพันธุ์ แม้ต้นจะไม่แสดงอาการก็ตาม
มาตรการควบคุมเชิงรุก
ฉีดพ่นสารเคมี
เมื่อเริ่มพบการระบาด ให้ฉีดพ่นสารเคมีป้องกันกำจัดเชื้อรา และฉีดพ่นซ้ำทุก 7-10 วันเพื่อตัดวงจรเชื้อ
ตัดล้างกิ่ง
หากระบาดรุนแรงในแปลงกิ่งตา ให้ตัดกิ่งที่เป็นโรคออกไปเผาทำลาย และฉีดพ่นสารเคมีเพื่อรอแตกกิ่งใหม่
คัดแยกต้นป่วย
สำหรับยางชำถุง ให้แยกต้นที่มีอาการออกไปกักบริเวณเพื่อดูแลเฉพาะทางก่อนทำการฉีดพ่นสารเคมีรวม
ป้องกันล่วงหน้า
ก่อนจำหน่ายหรือเคลื่อนย้ายออกจากเขตระบาด ต้องฉีดพ่นสารเคมีป้องกันเพื่อลดการแพร่กระจายของเชื้อ
สารเคมีที่แนะนำ
(อัตราส่วนการผสมต่อน้ำ 20 ลิตร)
ไดฟีโนฯ + โพรพิโคฯ
difenoconazole + propiconazole 15%+15%
คาร์เบนดาซิม
carbendazim 50% W/V SC
เบโนมิล
benomyl 50% WP
โพรพิเนบ / แมนโคเซบ
propineb 70% / mancozeb 80%
เฮกซะโคนาโซล
hexaconazole 5% W/V SC
โพรพิโคนาโซล
propiconazole 25% W/V EC
แหล่งข้อมูลอ้างอิง